Jak to z tym bieganiem było.

 JAK TO Z TYM BIEGANIEM BYŁO.

Jednym z pierwszych moich akcentów biegowych jakie pamietam w swoim życiu, była ucieczka przed ojcem, który ganiał mnie z witką wokół letniaka.  Nie pamietam co przeskrobałem. Miałem 10 a moze 12 lat. Biegaliśmy tak w kółko i w końcu tatko sie zmęczył. Usiadł na schodach i powiedział - Nie będę cię ganiał dalej,  sam przyjdziesz. Przyszedłem, ale jemu juz złość na mnie minęła i skończyło sie na srogim opierniczu 😉
W podstawówce nie biegałem. Byłem mały i chudy. Na zawody jeździli silniejsi i bardziej wysportowani. Za największy sukces sportowy w szkole podstawowej uważam obronienie karnego, którego strzelał gość, który nigdy nie pudłował i zaliczenie skoków przez skrzynie i kozła na czwórkę 😉

Kolejne bieganie było w wojsku na szkółce w Grudziądzu. Kiedy to po niewykonaniu strzelania kręciłem orbitki,  biegając wokół idacego plutonu w masce przeciwgazowej. 😆😆😆

Będąc kucharzem na wojskowej stołówce również biegałem, najczęściej z wielką chochlą od nalewania zupy. Oczywiście za karę. 5 lub 3 razy wokół budynku stołówki. Wszystko zależało od  humory chorążego - kierownika stołówki. Była to tradycyjna kara za nie umycie po swojej służbie gara po ziemniakach lub po zupie. Zdarzały się też biegi za nie umycie maszynki do mielenia mięsa. Najgorzej było jak postała ze dwa dni i trzeba było z nią biegać przy zapachu śmierdzącego mięsa 😆 No ale to juz było w moim przypadku chyba tylko raz.

W 2002 roku rozpoczęliśmy z Aldonką budowę domu. Stojąc na stropie czy też przy podawaniu zaprawy murarzowi, często widziałem biegającego,  znajomego sąsiada,  który był policjantem.  Juz wtedy często go pytałem ile przebiegł i w jakim czasie.
W 2006 roku, po prawie 10 latach mieszkania w Ujrzanowie,  sprowadzilismy się z rodziną a ja wróciłem -  do Skórca.  Dzieci zaczęły chodzić do tutejszej szkoły. Okazało sie, że uczył ich ten sam nauczyciel, który uczył i mnie. I tak za namową dzieci w 2009 roku po raz pierwszy wystartowałem w Biegu organizowanym przez Andrzeja w ramach akcji ,,Cała Polska Biega ''.
A co ? Ja nie dam rady przebiec 3 km ? - pomyślałem ..... no I nie dałem. Pamietam jak po przebiegnieciu 1.5 km ścięło mnie na tyle,
że dalszą część trasy pokonałem idąc.

W 2010 roku, wystarczająco wcześniej dowiedziałem sie od dzieci, że bieg odbędzie sie znowu. Kilka marszobiegów w kwietniu pozwoliło, wygrać niezbyt obleganą frekwencyjnie kategorie open 😉 I to juz był czas kiedy dowiedziałem sie o Biegu Siedleckiego Jacka.  I pomyślałem, że skoro juz troszkę biegam a bieg jest w ramach upamietnienia wizyty Jana Pawła II w Siedlcach, to ja sobie tam pobiegnę.

No oczywiście trzeba było jeszcze sprawdzić, czy dam radę przebiec te 10 km. Dystans wymierzyłem sobie maluchem. I to nic, że na drugi dzień nie dałem rady chodzić. Byłem gotów, aby przebiec I Bieg Jacka. Odbierając pakiet na bieg poznałem Irka Szachnowskiego, który jest moim wielkim przyjacielem po dziś dzień. To właśnie Irek namówił mnie na pierwsze starty. W Adamowie no i ten o którym zawsze opowiadam - debiut na dystansie półmaratonu w Warszawie. Ale o tym opowiem wam w drugiej części. 😉

Lipiec 2026

 Dwa fajne starty udało sie zaliczyć w lipcu.

Pierwszy to XV i ponoć ostatnia odsłona Tatarskiej Piątki w Studziance. O biegu dowiedziałem sie dzień przed startem. Jako że troszkę go wyczekiwałem, postanowiłem że pojadę do Studzianki przypomnieć sobie atmosferę tych biegów. A że na wyjazd udało sie namówić parę osób z Grupy Biegaczy Skórzec BIEGA wyszedł nam fajny grupowy wyjazd.  

Ciesze sie że po raz drugi w historii tej imprezy mogłem stanąć na najwyższym stopniu podium.

Drugi to prawie duathlon. Dlaczego prawie.? Bo mimo wszystko przed startem biegania po rowerze, było 15 minut przerwy. No ale do sedna.

Imprezę wiejskie Wyzwanie Joanna z Ale Czas zorganizowała po raz drugi. W tamtym roku nie udało sie tam być. W tym zapisałem sie odpowiednio wcześnie a dzień przed startem udało sie namówić na wspólny wyjazd, mojego serdecznego przyjaciela Pawełka.  Wiedziałem, ze bieganie po rowerze bedzie ciężkie, jednak nie spodziewałem sie że aż tak.  Rower tradycyjnie zachowawczo, chociaż były odcinki gdzie przycisnełem ponad 30 km/ h . Dalekie miejsce niw wróżyło sukcesów, jednak info że jest nas 4 w kategorii duathlonu,  dawało jakieś nadzieję na podium tego dnia.  Początek biegu mega ciężki.  Jednak po 3 km troszkę ruszyło i całość sześcio kilometrowej trasy udało sie pokonać ze średnią 3.55 a przy okazji wywalczyć 3 miejsce open w Biegu a w kategorii duthlonu 2 miejsce open. 

Pobyt z Hospicjum w Jantarze sprawił, że po 2 tygodniach przerwy rozpoczęłem treningi. Póki co raczej nie zrobię formy na 14 sierpnia, na swój urodzinowy półmaraton. Na Biegu Jacka tym razem po raz kolejny będę pacemakerem, i będę miał przyjemność poprowadzić zawodników na czas 1.30. Dopiero może na półmaratonie w Platerowie uda sie cos fajnego pobiec. Także trenujemy 😘

Czerwiec 2026

 Czerwiec minął mi pod znakiem extremalnych wyzwań. 

2 czerwca na zaproszenie ekipy Stopka Pilawa wyruszyłem na trasę jednego z ciekawszych wyzwań biegowych w moim życiu.  Sztafeta 4 Stolic to charytatywny bieg z Pilawy do Talina w której pobiegło 18 uczestników wspierany przez 4 osobową ekipę wsparcia. Przedsięwzicie miało na celu zbiórkę funduszy na lek dla Wiktora. Podczas niespełna 5 dni nieprzerwanego biegu, przebiegliśmy 1150 km. (Ja osobiście- 148) . 

Po powrocie czekały na mnie kolejne przedsięwzięcia.

14 czerwca wystartowałem w Dębskiej Siódemce, gdzie niespodziewanie zajęłem 3 miejsce open a drużyna Skórzec Biega, również zawitała na 3 stopniu podium. 

Kolejny - 3 weekend czerwca przeznaczyłem na zdobycie Rysów - jako 21 szczytu do Korony Gór Polski. Opis wejścia znajdziecie na fb - Nowe Bzdury Tomka Skóry. 

Ostatni weekend czerwca poświęciłem na podkręcenie kilku kilometrów na rowerze, aby wesprzeć Siedlce w rywalizacji Rowerowa Stolica Polski,  oraz poprowadzenie pikniku charytatywnego przy szkole w Grali Dąbrowiźnie, podczas którego zbierane były fundusze na wsparcie Lenki.

Nie zabrakło wydarzeń dla dzieci, bo właśnie 1 czerwca, czyli w dzień dziecka zorganizowaliśmy w Przedszkolu Słoneczko - X Bieg Ze Słoneczkiem.  

W zbiórkach czerwiec przeniósł kolejne 2.5 tony nakrętek i 7 ton makulatury. 

Bieganie zakończyłem na 210 kilometrach a na rowerze przejechałem równo 500 kilometrów. 

 

Maj 2026

 Niezwykle ciekawy i obfitujący w różnego rodzaju wydarzenia był mijający maj. 

4 starty biegowe, 1 rowerowy, Koncert charytatywny z okazji Dnia Matki, 2.5 tony sprzedanych nakrętek, 40  kg zużytych telefonów, oraz ponad 3 tony makulatury. Do tego przebiegniete ponad 200 km i prawie 300 przejechane na rowerze. Do tego samodzielnie  wyremontowana łazienka, co dało mnóstwo satysfakcji. 

Wszystko zaczęło sie 1 maja od wielkiego kucia starych płytek 😆 Bardzo bałem sie tego wyzwania jednak w sumie nie było źle. Tego dnia zmieniłem również nazwę strony na fb na Nowe Bzdury Tomka Skóry.  

3 maja po raz kolejny pozwolilem sobie na mocne przewentylowanie w Seroczynie. Nie lubie ogólnie tak krótkich biegów, ale lubie tam pojechać, mimo że niektórzy nie lubią, że przyjeżdzam i dają ku temu jawne znaki 🙃

9 maja po raz trzeci poprowadziłem w roli konferansjera Bieg Łosicka Dycha z Kopyta a że klub wystawił drużynę w kategorii druzynowej, postanowiłem ich wesprzec swoim startem. Świetne czasy dały nam zwycięstwo a  indywidualnie nawet wygralem kategorię 😉

10 maja odbyła sie po raz 5 Akademicka Dycha. Po raz 3 wcieliłem sie tutaj w rolę pacemakera a że bieg miał również kategorię amatorów dobrej  zabawy, wspólnie z Anią , Moniką i Danielem wystartowalismy w tej kategorii pod nazwą Drużyna Chudego - Skórzec Biega 

Kolejne dni spędzałem we wspomnianych 4 kątach łazieki, która z dnia na dzień co raz bardziej mi sie podobała.

23 maja wspólnie z Grupą Biegaczy Skórzec Biega i KGR pojechaliśmy w Wyścigu Rowerowym Do okoła Gminy Zbuczyn - Jadziem Miśki. Podczas tego startu postanowiłem wspierać Aldonkę z 70 kilometrowym wyzwaniem. No i chyba nam sie udało, bo nie usłyszałem od niej - nigdy wiecej 😆

24 maja w Sali Widowiskowej Urzedu Gminy Domanice, miałem przyjemność poprowadzić charytatywny Koncert z okazji Dnia Matki. 

31 maja w niedzielę pobiegłem w II Mokobodzkim Biegu Po Wakacje zajmując 2 miejsce open na dystansie 5 km.

2 czerwca wyruszam w trasę Biegowej sztafety 4 Stolic. Przede mną  coś czego jeszcze nigdy nie robiłem. Bieg o różnych godzinach dnia i nocy, ale o tym napiszę wam po powrocie .

Mam nadzieję że będziecie trzymać kciuki 😉

Kwiecień 2026

 

Gdybym miał wybrać najlepszy start kwietnia to naprawdę chyba bym nie potrafił.

 Start w Leśnym Biegu Zająca dał mi dużo radości i pewności siebie przed zbliżającym się półmaratonem w Gdyni. Był to start który dał mi dużo radości i pokazał, że mogę już pobiec półmaraton szybciej niż po 4.0 a treningi które robiłem dały porządany efekt. 

Kolejny start to Siedlecki Maraton na Raty. Ze względu na planowany start w Gdyni w tym roku postanowiłem przebiec tylko połówkę na Raty i za bardzo się nie zmęczyć.  Okazało się że gdybym wystartował w Maratonie spokojnie mógłbym obronić drugie miejsce z tamtego roku, jednak wyszło jak wyszło i trzeba się było ścigać.  Każdy etap był inny I przez chwilę byłem nawet na 3 miejscu. Jednak ostatni start nad Siedleckim zalewem pokazał trochę zmęczenia i z pokorą ale i dużą radością, bo mogło być gorzej, przyjęłem nagrodę za 4 miejsce open. 

Start docelowy tej wiosny to półmaraton w Gdyni. Chęci były na 1.20 - 1.21, ale miałem świadomość że może się nie udać. Do tego prognozy były niezbyt optymistyczne i jadąc na bieg metalnie nastawiłem się w sekcji: będę próbował ale nie za wszelką cenę. Wiatr i deszcz zrobiły swoje. Były kilometry trudne, na których naprawdę zostawiłem kupę zdrowia, ale były też przyjemne z górki z wiatrem, które pokonywałem po 3.40 😉 Finalnie na mecie osiągnęłem czas 1.22.24 , że średnią z całej trasy 3.52 . Ten czas dał mi 90 miejsce open I 6 w kategorii m50 na prawie 9 tys startujących osób i notabene na trasie mistrzostw Polski w Półmaratonie.  Pojechałem tam po medal, jednak chciałem aby po tym wyjeździe pozostały też miłe wspomnienia. Na pewno zostaną. 

Co oprócz startów? 

Po raz pierwszy udało się zorganizować Bieg w sąsiadującej gminie Domanice. Bieg z okazji 195 rocznicy Bitwy pod Domanicami przeszedł do historii jako pierwszy w tej lokalizacji.  Świetne miejsce leśniczówki Jagodne, fajna pogoda no i aspekt Charytatywny sprawiły że imprezę z czystym sumieniem mogę zaliczyć do udanych. Ze 150 naszykowanych numerów i medali pamiątkowych zostało tylko 6. 

Nie zabrakło też spotkan w szkołach. Tym razem na zaproszenie Aleksandry Bartoszuk odwiedziłem szkołę podstawową w Niemojkach, gdzie opowiadałem o pracy w Fundacji, jak i pomogłem przeprowadzić szkolne biegi świadomości autyzmu. 

Marzec 2026

 Tegoroczny marzec był naprawdę przyjemnym miesiącem.  Fajna aura sprawiała ze chciało się pobyć na dworze i jak to zwykle na wiosnę bywa zaczyna się chcieć. Od kilku lat  w moim przypadku,  to zawsze wiosna przynosi nowe pomysły i ciekawe realizacje.  

Oczywiście wszystko zaczęło się od Dnia Kobiet w Dworze Mościbrody.  Była to druga edycja imprezy dla kobiet, podczas której aktywnie świętowaliśmy Dzień Kobiet a przy okazji 12 rocznicę powstania Grupy Biegaczy SKÓRZEC BIEGA. Kto był to widział a kto nie był niech żałuje. Wszystko co wydarzyło się tego dnia w Dworze Mościbrody, było olbrzymią zasługa pani Małgosi Borkowskiej oraz męskiej części Grupy Biegaczy SKÓRZEC BIEGA. 

Tydzień po Świecie Kobiet przyszedł czas na pierwszy etap Skórzeckiego Nocnego Biegania. Mimo iż w pierwszej wersji cykl nocnych biegów w Skórcu miał nazywać się Skórzecka Nocna Ściema, po rozmowie z Panem, który organizuje na Pomorzu bieg o nazwie Nocna Ściema, zostałem poproszony o zmianę nazwy wydarzenia że względu że Nocna Ściema jest nazwą zastrzeżoną. Dzięki szybkiemu działaniu udało się ogarnąć przy pomocy wspaniałych osób zmianę nazwy, która brzmi chyba nawet lepiej niż ta pierwsza 😉  Co do samej imprezy to jak dla mnie było to coś czego dawno nie widziałem.  Mnóstwo pozytywnych emocji i bieganie w nocy po ścieżkach, które zazwyczaj odwiedzam na treningach, było dla mnie niesamowitym doznaniem a 1 miejsce na dystansie 10 km było dopełnieniem szczęścia. 

W niedzielę 22 marca w osmio osobowym składzie pobiegliśmy półmaraton Warszawski.  Dla mnie osobiście był to 9 półmaraton w Warszawie i 48 w historii mojego biegania. Po raz kolejny pobiegłem go dla Fundacji WCZEŚNIAK RODZICE-RODZICOM.  Tym razem w stroju szeryfa chudego. Mimo iż plan na ten bieg był aby dobrze się bawić, po 7 km zamienił się w walkę o każdy kilometr a misja pomocy klubowej koleżance w zdobyciu rekordu życiowego pozwoliła o utrzymanie mocnego tempa mimo wielu niedogodności 😉. Cieszę się że w tej edycji tego biegu, Grupę Biegaczy SKÓRZEC BIEGA reprezentowało aż osiem osób wśród których była moja Aldonka, która pokonała dystans półmaratonu po raz pierwszy w czasie 2.40 minut.

Marzec przyniósł troszkę niepokojących wiadomości odnośnie skupu surowców wtórnych. Spadek ceny za nakrętki i wstrzymanie odbioru makulatury 😔 Mimo to na skup trafiło prawie 2.5 tony nakrętek zbieranych dla Fundacji Siedleckie Hospicjum Domowe dla Dzieci.